Przewodnik po toksynach w ciele

Czy toksyczne metale są powodem, dla którego czujesz się chory,
Co to są toksyczne metale,

Toksyczne metale są wszędzie wokół nas. Są w powietrzu, którym oddychamy i jedzeniu. Nawet jeśli mieszkasz w czystym mieście i spożywasz produkty ekologiczne przy każdym posiłku, nieuchronnie wystawisz swoje ciało na toksyny w pewnym momencie.

To nie znaczy, że nie możesz nic z tym zrobić.
Dzisiaj mówimy o toksynach w ciele i o tym, co możesz zrobić, aby nie wpłynęły negatywnie na twoje życie.

Jakie są najczęstsze toksyczne metale,
Codziennie spotykasz toksyczne metale. Oto kilka najczęstszych metali toksycznych na świecie:

- Rtęć - Aluminium - Kadm - Arsen - Ołów - Nikiel - Żelazo - Miedź

Istnieje wiele innych toksycznych metali, które zatruwają naszą wodę, żywność i powietrze, chociaż wymienione wyżej metale są najczęściej spotykane.

Dlaczego toksyczne metale są złe,
Nasze ciała nie są przeznaczone do przetwarzania lub trawienia toksycznych metali. Nie są zbudowane w celu oczyszczenia rtęci z systemu lub wyprowadzenia ołowiu bezpiecznie z ciała.

W rezultacie ci, którzy są narażeni na działanie metali ciężkich, często mają słabe problemy z trawieniem. Mają także wyższe ryzyko śmiertelnych chorób, takich jak rak. Wiele osób, które często są narażone na toksyczne metale, jest ogólnie chory. Mogą cierpieć na choroby przewlekłe lub osłabione układ odpornościowy.

Nowe dowody wykazały, że metale toksyczne mogą również przyczyniać się do rozwoju choroby Alzheimera i Parkinsona, a także innych przewlekłych zaburzeń neurologicznych.

Istnieją dwa rodzaje toksycznego działania metali
Dwa główne rodzaje ekspozycji na toksyczne metale obejmują:

- Ostra toksyczność: Spowodowane przez wysokie poziomy metali w organizmie, takie jak nagła ekspozycja na toksyczne źródło.

- Niski poziom narażenia chronicznego: spowodowany długotrwałym narażeniem na niskie poziomy metali przewlekłych.
Drugi typ ekspozycji jest znacznie częstszy niż pierwszy. Czasami pracownicy są narażeni na działanie metali ciężkich przez cały okres ich kariery zawodowej, a na przykład rozwijają się problemy z toksycznością, gdy dorastają.

Najczęstsze źródła toksycznych metali
Toksyczne metale są wszędzie wokół nas. Oto niektóre z miejsc, w których możesz być narażony na działanie toksycznych metali:

Rtęć z ryb
Ryby zawierają duże ilości toksycznych metali - głównie rtęci. Zanieczyszczenia przemysłowe przedostają się przez drogi wodne i zanieczyszczają rzeki i strumienie. Toksyczne metale ostatecznie koncentrują się w miąższu ryb, które nie mają możliwości przeniesienia toksycznego metalu z krwi.

Co gorsza, duże ryby jedzą mniejsze ryby. Rtęć porusza się w górę łańcucha pokarmowego, stając się coraz bardziej skoncentrowana, gdy ryba staje się większa.

Zanim dotrzemy do dużych ryb, takich jak tuńczyk, rtęć występuje w wystarczającej ilości, aby spowodować toksyczność. Dlatego niektórzy ludzie zalecają jedzenie nie więcej niż dwie puszki tuńczyka tygodniowo. Jeśli bardzo lubisz tuńczyka i chcesz go zjeść więcej bez narażania się na rtęć, to zjedz lekki tuńczyk z kawałkami: wykazano, że zawiera mniej rtęci niż konserwowany tuńczyk długopłomny.

Ołów z farby, benzyny, wody i baterii
Ołów jest jednym z najczęstszych metali toksycznych na świecie. Proces ten jest stopniowo wycofywany z większości dóbr konsumpcyjnych i procesów przemysłowych, chociaż jego ślady wciąż pozostają wszędzie wokół nas.

Niektóre z najczęstszych źródeł ołowiu obejmują:
- Farba ołowiowa - ołówkowa benzyna - ołowiana zanieczyszczona woda - ołowiane akumulatory - wyroby z gumy i szkła - opary ołowiowo-tlenkowe, które powstają podczas wyburzania starych budynków przemysłowych

Ołowiowa benzyna nie jest używana w większości części świata. W rzeczywistości zdecydowana większość krajów zakazała stosowania benzyny ołowiowej. Nawet rozwijające się kontynenty, takie jak Afryka, całkowicie zakazały stosowania benzyny ołowiowej: 1 stycznia 2006 r. Afryka wydała zakaz używania benzyny ołowiowej na całym kontynencie.

W 2002 r. W badaniu oszacowano, że około 38 milionów domów w Stanach Zjednoczonych zawierało farby na bazie ołowiu. W 1990 roku liczba ta została oszacowana na 64 miliony. Dzisiaj liczba ta prawdopodobnie spadła jeszcze bardziej, mimo że farba na bazie ołowiu nadal stanowi problem w gospodarstwach domowych w całej Ameryce i na świecie. Badanie to wykazało również, że mieszkanie w północno-wschodniej i środkowo-zachodniej części kraju miało około dwukrotnie przewagę nad farbami ołowiowymi w porównaniu z mieszkaniami w południowych i zachodnich częściach kraju.

Dzieci są znacznie bardziej podatne na wchłanianie ołowiu niż osoby dorosłe, a farba ołowiowa jest znacznie bardziej narażona na wpływ.

W krajach rozwiniętych rzadko spotyka się narażenie na ołów przez wodę pitną lub powietrze. Jednak ci, którzy mieszkają w pobliżu spalarni lub toksycznych wysypisk, mogą być narażeni na śladowe ilości wody pitnej i powietrza - chociaż nowe normy dotyczące zanieczyszczeń praktycznie wyeliminowały te przypadki.

Aluminium z wody, naczyń, folii aluminiowej i antyperspirantów
Nasze główne źródła toksyczności aluminium pochodzą z niektórych zaskakujących źródeł. Niektórzy ludzie odmawiają używania naczyń aluminiowych, ponieważ wierzą, że na przykład prowadzi to do toksyczności aluminium.

Inni ludzie uważają, że naszymi głównymi źródłami aluminium są antyperspiranty i woda. Niektórzy ludzie nie używają antyperspirantów, ponieważ wierzą, że aluminium jest wchłaniane przez twoje ciało. Obecnie niewiele antyperspirantów zawiera aluminium. Antyperspiranty, które zawierają produkty aluminiowe, zawierają tak małe ilości, że nigdy nie mogą cię skrzywdzić. Jak wyjaśnia WebMD.com:

"Jeśli nie zjesz kija lub nie rozpylisz go w usta, twoje ciało nie będzie w stanie wchłonąć tak dużo aluminium".

Uzyskanie toksyczności aluminium z wody pitnej jest rzadkością w krajach rozwiniętych, ale nadal stanowi problem w niektórych rozwijających się częściach świata.

Arsen z pestycydów i drewna
Arsen jest kolejnym stosunkowo powszechnym metalem toksycznym. Organiczne związki arsenu można znaleźć w pestycydach, a nieorganiczny arsen jest często stosowany do konserwacji drewna. Jeszcze gorsze jest to, że wiele związków arsenu rozpuszcza się w wodzie, co oznacza, że ​​arsen może łatwo przedostać się do środowiska i przejść przez drogi wodne, aby wejść do łańcucha pokarmowego.

Bardziej narażone na arsen są narażone na ryzyko zawodowe niż cokolwiek innego. Jeśli mieszkasz na przykład w pobliżu miejsca odpadów niebezpiecznych lub tartaku, prawdopodobnie będziesz mógł spożywać arsen.

Niemniej arszenik nie jest zabójczy w ilościach śladowych. W styczniu 2001 r. EPA zmieniła standardowy dopuszczalny poziom arsenu w wodzie pitnej z 50 części na miliard (ppb) do 10 ppb. Woda i powietrze w większości krajów rozwiniętych są znacznie poniżej tej kwoty.

Jeśli mieszkasz w kraju rozwiniętym, jedynym powodem, dla którego powinieneś martwić się arsenem, jest to, że pijesz wodę ze studni: przetestuj wodę dobrze wypróbowaną (wiele jurysdykcji prawnie wymaga, abyś co roku sprawdzał wodę ze studni), a następnie przestańcie się martwić arszenikiem.

Kadm z dymu papierosowego, żywności i wody
Kadm jest naturalnie występującym metalem powszechnie występującym w żywności, wodzie i dymie papierosowym. Podobnie jak większość innych metali z tej listy, kadm gromadzi się w ciele i pozostaje tam przez długi czas.

Większość spożywanych pokarmów nie zawiera kadmu ani śladowych ilości tego produktu. Jednak kadm, podobnie jak rtęć, może się skoncentrować w miarę przechodzenia w górę łańcucha pokarmowego. Jest bardziej rozpowszechniony na przykład w wątrobie i mięsie nerek i można go również znaleźć w większych ilościach w skorupiakach.

Czy naprawdę istnieje rtęć w szczepionkach,
Jeśli spojrzysz w Internecie, znajdziesz kilku szalonych teoretyków spisku, którzy twierdzą, że szczepionki są jednym z głównych źródeł rtęci w dzisiejszym świecie. Stąd bierze się cały argument "szczepionki powodują autyzm".

Na nieszczęście dla tych teoretyków spiskowych, rtęć przestała być używana w większości szczepionek dawno temu. Faktycznie, rtęć nigdy nie była faktycznie używana w szczepionkach: szczepionki używały pochodnej rtęciowej określanej jako thimerosal jako konserwant.

Ten środek konserwujący stosuje się do zabijania szkodliwych bakterii w szczepionce, która w przeciwnym razie neutralizuje szczepionkę.

Wiele krajów całkowicie wyeliminowało thimerosal ze swoich szczepionek. Na przykład szczepionka przeciw dziecku wyprodukowana w Kanadzie od marca 2001 r. Nie zawierała tiomersalu, z wyjątkiem szczepionki przeciwko grypie. Inne powszechne szczepionki, takie jak DTaP, polio i Hib, nie zawierały tiomersalu od 1997 r., A szczepionka MMR nigdy nie zawierała tiomersalu.

W Stanach Zjednoczonych FDA została ostatnio zmuszona do wydania oświadczenia w sprawie stosowania rtęci w szczepionkach. FDA twierdziło, że thimerosal był stosowany jako środek konserwujący w szczepionkach od 1930 roku. Thimerosal ma 49,6% rtęci w kolorze białym i występuje w stężeniu od 0,003% do 0,01% w średniej szczepionce.

FDA twierdzi, że "stosowanie konserwantów zawierających rtęć w szczepionkach znacznie się zmniejszyło od 1999 r." Oraz że "FDA kontynuuje wysiłki zmierzające do zredukowania lub usunięcia thimerosalu ze wszystkich istniejących szczepionek".

Obecnie szczepionki dla dzieci produkowane w Stanach Zjednoczonych zawierają "brak tiomersalu lub tylko śladowe ilości (1 mikrogram lub mniej rtęci na dawkę)".

Ostatecznie przeciętny człowiek ma poziomy rtęci pełnej krwi mniejsze niż 2 mcg / dL.
FAO i WHO zalecają tymczasowe tygodniowe przyjmowanie rtęci w wysokości 1,6 mcg / kg, a bezpieczny dla USA EPA poziom dziennego spożycia wynosi 0,1 mcg / kg. Jeśli wasze dziecko waży 80 funtów, bezpieczny poziom dziennego spożycia wynosi około 3,6 mcg. Pamiętaj, że w każdej szczepionce jest 1 mcg lub mniej rtęci, a większość szczepionek zawiera 0 mikrogramów rtęci.

Jeśli nadal martwisz się o rtęć w szczepionkach wywołujących autyzm, to nie musisz szukać daleko w Internecie, aby znaleźć źródła, które Cię uspokoją. Jedno z najbardziej wiarygodnych badań pochodziło z Komitetu ds. Oceny Szczepień w Instytucie Medycyny (IOM) w 2004 roku:

"W 2004 r. Komitet ds. Bezpieczeństwa immunizacji IOM ponownie zbadał hipotezę, że szczepionki, w szczególności szczepionki MMR i szczepionki zawierające tiomersal, są przyczynowo związane z autyzmem. W raporcie tym komitet włączył nowe dowody epidemiologiczne z USA, Danii, Szwecji i Wielkiej Brytanii oraz badania mechanizmów biologicznych związanych ze szczepionkami i autyzmem, które stały się dostępne od czasu jego sprawozdania z 2001 r. Komitet stwierdził, że ten zbiór dowody przemawiają za odrzuceniem związku przyczynowego między szczepionkami zawierającymi tiomersal i autyzmem, a dotychczasowe hipotezy dotyczące mechanizmu biologicznego dla takiej przyczynowości są tylko teoretyczne. Ponadto komisja stwierdziła, że ​​korzyści ze szczepienia są udowodnione, a hipoteza podatnych populacji jest obecnie spekulatywna, a powszechne odrzucenie szczepionek doprowadziłoby do zwiększenia częstości występowania poważnych chorób zakaźnych, takich jak odra, koklusz i bakteryjne zapalenie opon mózgowych Hib "

To było w 2004 roku. Dzisiaj zaczynamy dostrzegać wpływ tego strachu na rozpowszechnianie wśród niedoinformowanych członków populacji. Odra i świnka wywołują choroby po raz pierwszy od dziesięcioleci.

Krótko mówiąc: powinieneś bardziej martwić się poziomem rtęci w rybach i makijażu niż w szczepionkach.

Jak uzyskać testy na problemy związane z metalową toksycznością
Objawy toksyczności metali obejmują szeroki zakres obszarów. Niektóre ogólne objawy toksyczności metali ciężkich obejmują:

- Nudności - Wymioty - Biegunka - Ból brzucha - Zaburzenia centralnego układu nerwowego - Problemy z sercem - Niedokrwistość - Przebarwienia paznokci lub paznokci u rąk i stóp

Jeśli cierpisz przewlekle na jeden lub więcej z powyższych objawów, możesz rozważyć poddanie się testowi toksyczności.

Najczęstsze testy toksyczności obejmują:
Badanie krwi: Komercyjne testy krwi są dostępne do testowania konkretnych metali, w tym ołowiu, rtęci, żelaza i miedzi.

Badanie moczu: Testy moczu mogą wskazywać na skumulowaną ekspozycję i całkowite obciążenie organizmu niektórymi metalami - zwłaszcza kadmem. Mogą również wskazywać na niedawną ostrą ekspozycję na inne metale - takie jak rtęć.

Testowanie włosów i paznokci: Analiza włosów i paznokci może pomóc w identyfikacji wysokiego poziomu kadmu, arsenu i rtęci.

Fluorescencja rentgenowska (XRF): XRF jest nieinwazyjną techniką testową, która ocenia depozyty w tkankach metali (skumulowana ekspozycja) i może być stosowana do wykrywania kadmu w nerkach i ołowiu w kościach. XRF jest dziś rzadko używany i trudno będzie ci znaleźć kliniczną wolę wykonania XRF.

Jak leczyć metaliczną toksyczność
Wiele osób uważa, że ​​muszą leczyć swoje problemy z toksycznością metalu poprzez odtruwanie. Podstawowym sposobem leczenia toksyczności metali jest terapia chelatująca. Terapia chelatująca polega na stosowaniu specjalnych związków zwanych "chelatorami" w celu zwiększenia zdolności organizmu do wypychania toksycznych metali z organizmu.

Do popularnych metod chelatowania należą:
- Dimercaprol (BAL) - DMPS - Succimer (DMSA) - EDTA wapniowo-disodowa - błękit pruski - Penicillamine (Cuprimine) - Iron Chelators

Wszystkie powyższe chelatory są szeroko dostępne w Stanach Zjednoczonych i większości innych krajów.
Czy naprawdę musisz martwić się o toksyczne metale,

Po wyszukaniu najczęstszych źródeł różnych metali toksycznych zauważysz wspólny motyw: metale toksyczne wpływają przede wszystkim na ludzi, którzy mieszkają lub pracują w pobliżu niebezpiecznych składowisk odpadów. Jest to ważne, ponieważ większość toksycznych składowisk odpadów jest zwykle umieszczona daleko, z dala od obszarów mieszkalnych. A także dlatego, że jeśli pracujesz w pobliżu miejsca, w którym odbywa się niebezpieczne wysypisko, zapewne masz specjalistyczne przeszkolenie w zakresie postępowania z toksycznymi metalami.

Jedynym innym powodem, dla którego powinieneś martwić się metalami toksycznymi, jest podróżowanie lub życie w rozwijających się częściach świata. W wielu częściach świata woda z kranu nie jest bezpieczna do picia - i to nie tylko dlatego, że zawiera arsen i inne metale.

Woda z kranu może zawierać śmiercionośne bakterie i inne poważne zagrożenia.
Podsumowując: powinieneś martwić się metalami toksycznymi, jeśli:

a) Mieszkać lub pracować w pobliżu miejsca toksycznych odpadów; lub b) Mieszkaj lub pracuj w kraju rozwijającym się, stosując łagodne przepisy dotyczące ochrony środowiska

Z drugiej strony, jeśli mieszkasz w kraju rozwiniętym i kupujesz większość żywności z innych rozwiniętych krajów, nie powinieneś martwić się poziomami toksycznych metali w żywności. Dzisiejsze regulacje środowiskowe praktycznie wyeliminowały toksyczne metale z powietrza i wody w krajach rozwiniętych.

O Adrianna Loszynska 150 artykułów
Łatwo jest poznać otwartą osobę, taką jak Adrianna Loszynska, ale przede wszystkim wiedzieć, że jest ona uważna i hojna. Oczywiście jest także sprawna, wesoła i oddana, ale często są lekko skażone przez sposób bycia zdradzieckim. Jednak jej natura jest dla niej cenna. Ludzie często liczą na to i na swoją inteligencję, kiedy potrzebują wsparcia. Nikt nie jest doskonały, a Isabelle ma wiele wad, którymi można sobie poradzić. Jej destrukcyjna natura i nieporządek powodują wiele pretensji, ku uciążliwości innych. Na szczęście jej hojność zapewnia, że ​​nie jest tak często.

1 Trackback / Pingback

  1. Herparen na zmęczoną wątrobę. -

Dodaj komentarz