Historia kulturystyki

[Głosów:0    Średnia:0/5]

Kulturystyka jest w Polsce znana już od 1957 roku. Wtedy to już zaczęły się pojawiać na łamach miesięcznika “Sport dla wszystkich” artykuły na jej temat. Pierwsze ośrodki ćwiczeń zaczęły powstawać przy ogniskach TKKF (Towarzystwo Krzewienia Kultury Fizycznej)- Warszawa, Wrocław, mnożyły się setki, a nawet prawdopodobnie tysiące “chałupnicze” grupy i zespoły ćwiczących. 5 września 1959 roku Zarząd polskiego Związku Podnoszenia Ciężarów powołał do życia Komisję Kulturystyki, a kilka tygodni później – 2 listopada nastąpiło otwarcie Centralnego Ośrodka Kulturystyki przy Ognisku TKKF “Syrenka” w Warszawie. W ostatnich dniach stycznia 1960 roku, z inicjatywy ZG TKKF, zwołano I Ogólnopolską Konferencję Kulturystyki z udziałem 35 działaczy z terenu i przy współudziale lekarzy (doc. dr Bieżański i dr Fifsowicz).

Uczestnicy konferencji przyjęli następujące ustalenia:

a) celem kulturystyki jest krzewienie zamiłowania do ćwiczeń o charakterze sprawnościowo-siłowym, przyczyniających się do prawidłowego i harmonijnego rozwoju organizmu, wyrabiających siłę, zręczność, zwinność i sprawność ruchową oraz wpływających dodatnio na wzrost wytrzymałości organizmu. Ćwiczenia te są również jednym z podstawowych środków harmonijnego i estetycznego kształtowania mięśni, wpływając na piękno budowy ciała,

b) zamiast dotychczasowych konkursów na najlepiej zbudowanych, które odbywały się i nas od 1958 roku i opierały się wyłącznie na ocenie umięśnienia i pozowania, wprowadza się wieloboje kulturystyczne, których program będzie zawierać również konkurencje siłowe i sprawnościowe,

c) w najbliższym czasie przeszkoli się odpowiednią ilość instruktorów i zapewni ćwiczącym właściwą opiekę lekarską.

Takie były postanowienia, ale olbrzymi, spontaniczny pęd młodzieży (i osób starszych) do ćwiczeń uniemożliwił ogarnięcie wszystkich ćwiczących należytą opieką szkoleniową i lekarska. Gdy się okazało, że Polski Związek Podnoszenia ciężarów i Kulturystyki nie mógł spełniać roli koordynatora w zakresie kulturystyki, gdyż to przerastało jego siły, w kwietniu 1965 roku krajowy zjazd PZPCiK zrezygnował z opieki nad kulturystyką. Wówczas to GKKFiT powierzył opiekę nad ruchem kulturystycznym Towarzystwu Krzewienia kultury Fizycznej, które już wówczas skupiało w swoich szeregach przeszło 350 zespołów. TKKF, przejmując opiekę nad kulturystyką , powołało do życia SEKCJĘ KULTURYSTYKI.

Właśnie w TKKF kulturystyka znalazła nowe, lepsze warunki rozwoju.Główny nacisk położono na wypracowanie własnych metod treningu kulturystycznego, na szkolenie kadry instruktorskiej, ujednolicenie programu działania, wprowadzenie wszechstronności do zaprawy kulturystycznej. Propagatorem metod ćwiczeń – przystosowanych do naszych warunków i potrzeb- obok TKKF – był od roku 1966 także dwutygodnik “Sport dla wszystkich”, a później Centralny Ośrodek Metodyczny TKKF do Spraw Ćwiczeń Siłowych i Kulturystycznych we Wrocławiu, czynny od 1969 roku. Ośrodek ten współpracował z wrocławską Wyższą Szkołą Wychowania Fizycznego. Na uczelniach wychowania fizycznego we Wrocławiu, Warszawie i Poznaniu tematyka ćwiczeń siłowych i kulturystycznych weszła do prac magisterskich, a nawet doktorskich.

ODDZIAŁYWANIE NA KRAJE DEMOKRACJI LUDOWEJ

Począwszy od 1960 roku polska szkoła kulturystyczna oparta na wszechstronności ćwiczeń, zaczęła się przyjmować najpierw w Czechosłowacji, a następnie w Związku Radzieckim, w Niemieckiej Republice Demokratycznej, w Bułgarii. W dniach 31 lipca do 3 sierpnia 1969 roku odbyło się w Sopocie spotkanie przedstawicieli ruchu kulturystycznego ZSRR i krajów demokracji ludowej. W tym samym roku na zaproszenie Komsomołu polscy kulturyści gościli w Tiumenie na Syberii, nawiązali też wymianę startów z kulturystami Litewskiej SRR. W 1971 roku w Mariańskich Łaźniach odbyło się pierwsze międzypaństwowe spotkanie w kulturystyce Polska – Czechosłowacja, zakończone zwycięstwem naszych sąsiadów. Uczniowie przeszli mistrzów… W tymże roku sekcja kulturystyki przy ZG TKKF przystąpiła do Międzypaństwowej Federacji Kulturystyki (IFBB) z siedzibą w Montrealu. Polska była reprezentowana na Kongresie IFBB w Paryżu, czyniąc starania o wprowadzenie na teren międzynarodowy polskiego kierunku w kulturystyce. Do 1968 roku kulturystyka amatorska znajdowała się pod opieką Międzynarodowej Federacji Podnoszenia Ciężarów i Kulturystyki (FIHC). Od Kongresu w Belgradzie (1970 rok) jedyną międzynarodową organizacją zrzeszającą kulturystów amatorów jest International Federation of Body – Builders (IFBB) z siedzibą w Montrealu (Kanada).

POLSCY MISTRZOWIE KULTURYSTYKI DAWNYCH LAT

# Jan Czepułkowski

– w latach 1957 i 1958 dwukrotnie piąty w konkursach “Mr Universum” dla ciężarowców.

# Antoni Kołecki

– zwycięzca zawodów w latach 1967-1969. W 1970 uległ ciężkiemu wypadkowi w kraksie motocyklowej, ale w 1972 roku dzięki systematycznie stosowanym ćwiczeniom i wybitnej sile wrócił znów na podium i w ogólnopolskich zawodach w Katowicach zajął II miejsce.

# Marian Glinka

– czołowy kulturysta Polski w latach 1962 – 1970. Posiadał piękną sylwetkę

wzrost 180 cm, waga 79 kg, biceps 45 cm, klatka 125 cm.

# Mieczysław Krydzyński

– uważany przez niektórych za najlepszego kulturystę Polski wszystkich czasów. Przedwcześnie opuścił szeregi kulturystów przenosząc się do teatru pantomimicznego we Wrocławiu.

wzrost 182 cm, waga 92 kg, biceps 48 cm, klatka 132 cm, wyciskanie sztangi w leżeniu 170 kg.

# Józef Radziwiłko

# Wojciech Cieplak

# Andrzej Jasiński

– dwukrotny mistrz Polski w kulturystyce w latach 1959 – 1960, wicemistrz krajów skandynawskich w 1961 roku w Szwecji, wybitny propagator kulturystyki w pierwszych latach jej istnienia.

wzrost 166 cm, waga 75 kg, biceps 45 cm, klatka 126 cm. Bardzo dobry gimnastyk, posiadał II klasę sportową.

# Jerzy Grodek

# Wiesław Chałas

– polski ” Steve Reeves”, mistrz Polski juniorów w pierwszych latach wprowadzenia kulturystyki w kraju.

wzrost 175 cm, waga 74 kg, biceps 42 cm, klatka 123 cm.

# Andrzej Lidke

# Przemysław Kwiatkowski

– czterokrotny zwycięzca w zawodach(rekord) w latach 1963 – 1065 i 1968. Zdobywca V miejsca na Mistrzostwach Europy w kulturystyce w 1961 roku we Wiedniu.

wzrost 173, waga 85 kg, biceps 42 cm, klatka 124 cm.

# Wiesław Wnęk

– wzrost 170 cm, waga 80 kg, biceps 45 cm, klatka 127 cm.

# Paweł Przedlacki

– wzrost 179 cm, waga 97 kg, biceps 48 cm, klatka 137 cm

# Henryk Szczepański

– wzrost 180 cm, biceps 44 cm, klatka 127 cm.

# Wiesław Szydłowski

– zdaniem wielu Szydłowski uważany jest za jednego z najlepszych, jeśli nawet nie najlepszego, kulturystę Polski.

wzrost 175 cm, waga 88 kg, biceps 46 cm, klatka 132 cm.

# Marian Rossa

– przez kilka lat czołowy kulturysta, bardzo wszechstronny sportowiec, reprezentant Polski w lekkiej atletyce, dobry ciężarowiec.

wzrost 175 cm, waga 90 kg, biceps 48 cm, klatka 126 cm.

# Stanisław Ptaszyński

– reprezentant Polski w kulturystyce, przez szereg lat czołowy zawodnik, wybitny instruktor.

wzrost 180 cm, waga 85 kg, biceps 44 cm, klatka 122 cm. Nauczyciel W-F

# Zbigniew Małachowski

– wybitny kulturysta Bielawy, reprezentant Polski w kulturystyce w latach 1971 – 1972.

wzrost 172 cm, waga 75 kg, biceps 46 cm, klatka 125 cm

Bądź pierwszy, który skomentuje ten wpis

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany.


*