Typy depresji

[Głosów:0    Średnia:0/5]

Z powodu czasu trwania, intensywności przebiegu, nawracania choroby, czasem powstania istnieje tyle typów depresji ile przyczyn. Wiedza o problematyce depresji jest systematycznie zwiększana. Ponieważ dotyka ona coraz to większej ilości osób, naukowcy zwiększają nacisk na nowe odkrycia. Oto lista poznanych typów:

Depresja duża

To najważniejsza z typów depresji endogennej- jej źródło występuje w źle funkcjonującym mózgu(zła praca neuroprzekaźników jak serotonina, dopamina). W tym przypadku konieczne jest używanie środków farmakologicznych do poprawy prawidłowego działania układu nerwowego. Dodatkowo stosuję się także psychoterapię. Choroba objawia się stratą chęci do życia, ogólnego pogorszenia nastroju, zobojętnieniem na kontakty z innymi ludźmi. W tym typie bardzo często pojawiają się myśli i chęci do odebrania sobie życia, zaburzenia funkcji poznawczych. Naukowcy skłaniają się do stwierdzenia, że depresja duża jest dziedziczna (od 15% ryzyka zachorowania gdy jeden z rodziców jest chory aż do 50% gdy oboje z rodziców cierpieli na depresję).

Depresja poporodowa

Często łączona z frazą „baby blues”. Występujące objawy to smutek, ogólna niechęć, brak sił, wahania nastrojów. Te objawy dotykają w większości młodych matek i mijają kilka dni po porodzie( tak zwany baby blues). Jeżeli objawy przedłużają się (do 2 tygodni) można stwierdzić występowanie depresji poporodowej. Głównym sprawcą występujących objawów jest zmiana w proporcji hormonów w ciele kobiety po porodzie. Oprócz wspomnianego smutku mama może odczuwać spadek łaknienia, bóle narządów, brak zainteresowania dzieckiem, poczucie strachu o zapewnieniu dalszego życia swojemu dziecku, a nawet próby samobójcze. Typ ten dotyka około kilkunastu procent mam.

Depresja reaktywna

Występuje po ciężkim, traumatycznym przeżyciu (szok związany z wypadkami, gwałt, śmierć bliskiej osoby, odejście męża/żony). Łatwo wykryć ten typ depresji ze względu na dość drastyczne przeżycia. Najlepszym leczeniem jest psychoterapia oraz ogólna pomoc bliskich wspomagana środkami farmakologicznymi.

Sezonowe zaburzenia afektywne

To tak zwana depresja sezonowa. Przyczyną jest mniejsza ilość światła w okresie jesień-zima; pojawia się cyklicznie. Dotyczy dorosłych ludzi. Pomimo, że przechodzi wraz z pojawieniem się wiosny, nie należy jej bagatelizować. Zalecane jest leczenie farmakologiczne a także- w cięższych przypadkach- terapeutyczne. Do objawów możemy zaliczyć osłabienie, gorszy nastrój, kłopoty ze snem, zwiększony apetyt na słodycze. Częściej chorują na nią kobiety.

Depresja dwubiegunowa

Zaburzenie maniakalno-depresyjne – przymiotnik dwubiegunowa świadczy o dwóch naprzemienne po sobie występującymi epizodami depresji. Pierwsza z nich to spadek nastroju, druga to podwyższony nastrój tzw. Okres maniakalny. W tym czasie występuje ogólne pobudzenie, zwiększenie poczucia energii, słowotok, wzrost oceny samego siebie. Typ ten może pojawić się ludzi w każdym wieku, jednak zauważono zwiększoną ilość zachorowań w przedziale wiekowym(20-30 lat).  Depresja dwubiegunowa to choroba na całe życie, w typie tym występuje bardzo poważne ryzyko samobójstwa (25% prób kończy się śmiercią). Pomimo dogłębnego analizowania tego typu pochodzenie nie jest do końca znane. Naukowcy stwierdzają, że istotną rolę mają czynniki genetyczne. Leczenie polega na długotrwałym stosowaniu środków farmakologicznych (leki przeciwdepresyjne, neuroleptyki, stabilizatory nastroju)

Depresja maskowana

Bardzo ciężka w rozpoznaniu- jest rodzajem zaburzenia afektywnego czyli w których okresowo występują zaburzenia nastroju, emocji i aktywności. Nie ma typowych objawów występujących w typowej depresji(smutek, brak motywacji, obniżenie radości z życia), dlatego może być niewykryta przez nawet kilka lat. Choroba objawia się głównie somatycznie- bóle brzucha, głowy, innych narządów; zaburzenia: odżywiania, seksualne. Nazwa pochodzi od połączenia występujących objawów- jedne przechodzą w drugie i odwrotnie. Można wykryć tę depresję bacznie obserwując chorego pod wpływem zachodzących zmian w życiu. Choroba ustępuje podczas stosowania leków przeciwdepresyjnych.

Depresja lękowa

W typie tym dominuje niepokój psychoruchowy oraz lęki. Występuje drażliwość, wybuchowość, agresja w wyniku potrzeby rozładowania wewnętrznego napięcia, które nie pozwala normalnie funkcjonować choremu. Z tego powodu ciężko choremu wysiedzieć na miejscu-  zwiększona agresywność sprzyja ruchliwości. W typie tym mogą wystąpić samobójstwa z powodu napadów lęku.

Depresja nerwicowa (dystymia)

Łagodniejszy przypadek w porównaniu do dużej depresji, jednak ma on charakter przewlekły (choroba musi trwać przynajmniej 2 lata). Do objawów należą: obniżony nastrój, smutek, brak motywacji, osłabiona koncentracja, problemy ze snem, zmienność nastrojów. Dystymia występuje w każdym wieku jednak zwiększone zachorowanie możemy zauważyć u osób dojrzewających i we wczesnej dorosłości. Ponieważ objawy nie są tak silne jak w depresji dużej może być niezauważona przez otoczenie- w takim przypadku choroba może być odebrana nawet jako cecha charakteru. Depresja nerwicowa w znacznym stopniu może pogorszyć jakość życia towarzyskiego ograniczając kontakty z innymi oraz powodować spadek motywacji.

Osłupienie depresyjne

Całkowite zablokowanie psycho-ruchowe, które nazywane jest najcięższym typem depresji. Chory nie wykonuje ruchów, nie odżywia się, nie kontaktuje z otoczeniem. W takim przypadku obowiązkowe jest leczenie w szpitalu. Może być skutkiem przebytego epizodu schizofrenicznego. Objawy typowe dla depresji połączone z objawami schizofrenicznymi, które mają łagodniejszy charakter

Depresja dziecięca

Nie zdarza się często(kilka procent wszystkich depresji). Z punktu widzenia naukowców jest to ważne zagadnienie i z tego względu często dzieci leczone są w specjalnych ośrodkach przez specjalistów z dużym stażem i doświadczeniem. Chłopcy, do okresu pokwitania, chorują częściej niż dziewczynki. Po tym czasie następuje zmiana- to właśnie dziewczęta częściej chorują od chłopców. Z chorobą może wiązać się ryzyko myśli samobójczych- leczenie powinno być przeprowadzone szybko. Depresja w młodym wieku może mieć duże odzwierciedlenie w przyszłym życiu dlatego bardzo ważne jest nastawienie i pomoc w rodzinie i otoczeniu.

Ciekawostka:

Depresja dotyka około 15-23% osób z niewydolnością serca. Podobna sytuacja występuje u pacjentów z chorobą wieńcową, zwłaszcza u tych, którzy przebyli zawał mięśnia sercowego.

Bądź pierwszy, który skomentuje ten wpis

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany.


*